کله اړتیا ډېره وي خو شته امکانات لږ وي.

د ډېرو کارونو یو ځای ترسره کول د ناکامۍ لامل کېدای شي.

ځینې ځایونه یا امکانات د دوو بېلو غوښتنو لپاره بسنه نه کوي.

ټول خلک په وړتیا، خوی او حالت کې سره یو شان نه دي.

نږدې کسان د یو بل په اشاره او چلند ښه پوهېږي.

مور ډېری وخت د اولاد غم خوري، خو اولاد یې تل هماغسې قدر نه پېژني.

د روغتیا ارزښت هغه څوک ښه پېژني چې ناروغ شوی وي.

د وطن ارزښت ډېر وخت له وطنه لرې انسان ته ښه څرګندېږي.

د خپل مال ساتنه وکړه، بیا بې دلیله پر نورو تور مه لګوه.

خپل وطن هر انسان ته تر نورو ځایونو خوږ وي.

په پردي کور یا امکاناتو تلپاتې تکیه نه شي کېدای.

د خپل کور ساده ژوند تر پردۍ شتمنۍ ډېر ښه احساسېږي.

له خپل کوره لږ څه هم د پردو له ډېر څه ښه وي.

وړیا مرسته کله له تمې یا منت سره مل وي.

خپل رزق په خپله وګټه، خو ښه فکر له نورو هم زده کړه.

په خوراک کې اعتدال او دوام له ډېرخورۍ غوره دي.

د لږ شي په لرلو کې هم له نورو سره شریکول ارزښت لري.

په ملګرو کې ان لږ شی هم په خوښۍ وېشل کېږي.